Hans Jansen vocht met de Amerikanen mee

Het Dagblad van Noord Limburg publiceerde op 2 maart 1985 in een Plus-special de belevenissen van Hans Jansen bij de bevrijding van een aantal plaatsen in Noord Brabant en Limburg. Bovendien werden zijn activiteiten in België tijdens het Ardennenoffensief beschreven.
De krantenkoppen spraken boekdelen: ‘Zwerver werd bevrijder’
                                                              ‘Venlonaar Hans Jansen held van Amerikaanse Divisie’

De combinatie van zwerver en held ligt nou niet direct zo voor de hand. Wat zat daar voor verhaal achter?

Begin van het verzet
Hans Jansen werd geboren in Venlo op 4 maart 1923 en groeide daar op. Zijn vader was er directeur van de “Steenkolen Groothandel”. Na zijn HBS opleiding vertrok hij naar Groningen om daar een studie tot koopvaardijofficier te volgen. Maar nog voor zijn vertrek verleende hij al hand -en spandiensten aan het verzet tegen de Duitsers, onder andere door met een kano en in zwembroek meerdere keren de Maas over te steken om bonkaarten en persoonsbewijzen naar de linker oever over te brengen. Hij voer dan onder de Maasbrug door. De route over de brug was te gevaarlijk vanwege de Duitse controles daar. Hans haalde de papieren per fiets op bij Jan Hendrikx in Venlo, die onder de naam Ambrosius, de verzetsleider was in Limburg en bracht ze vervolgens met de klaarliggende kano een stuk zuidelijker naar de overkant, waar verzetsmensen de spullen ophaalden. Hij gaf ook zijn nieuwe fiets weg aan de verzetsmensen. Dit tot grote ontzetting van zijn vader, die vreesde dat de Duitsers daar achter zouden kunnen komen en daarmee ook hem in het vizier zouden krijgen. In Groningen werd zijn studie verstoord doordat de Duitsers probeerden de studenten op te pakken voor tewerkstelling in Duitsland. Op een dag werd de school voor sluitingstijd omsingeld door Duitse soldaten. De directeur was echter tijdig op de hoogte van dat plan en hij had daarom de klok een kwartier vooruit gezet, waardoor de Duitsers achter het net visten. De studenten waren allemaal op tijd verdwenen. Hans kon een paar maanden onderduiken bij klasgenoten in het dorp Aduard in Groningen. Zijn vader belde hem daar op en vroeg hem terug naar Venlo te komen. Hans zou vrijstelling van het werken in Duitsland krijgen als hij schippersknecht zou worden op een van de schepen die kolen naar de baggermolens op de Maas brachten. Hij was toen 19 jaar. Het kolengruis dat bij de transporten meekwam werd bij boeren geruild tegen eten voor de schipper met zijn vrouw en voor Hans. Vanaf dat werk is Hans naar Rotterdam gegaan waar hij een walcursus “Stuurman Grote Handelsvaart” ging volgen bij de Rotterdamse Lloyd, een bekende grote rederij. De Lloyd kade lag vol Duitse oorlogschepen, die regelmatig door de Engelsen gebombardeerd werden. In die tijd werd de angst voor die bombardementen echter zo groot, dat de cursus werd beëindigd. Het was toen ongeveer midden 1944. Voor Hans Jansen betekende dat het begin van zijn omzwervingen en ingrijpende oorlogsavonturen. Allereerst ging hij naar zijn oom in Den Haag. Hans was daar welkom, maar hoorde van zijn oom dat deze geen eten voor hem had. Daarop besloot hij met de trein naar Utrecht te reizen en van daaruit te proberen ‘s Hertogenbosch te bereiken. Hij kon nog net de laatste trein, die uit Utrecht vertrok, halen. 

Naar het zuiden

Hans probeerde zo ver mogelijk naar het zuiden van ons land te gaan. In ‘s Hertogenbosch aangekomen bleek het daar “spertijd” te zijn. Hij kon met een paar medereizigers, een vrouw en twee mannen die in Utrecht gevangen hadden gezeten, snel naar een hotel op het stationsplein lopen. Dat hotel was echter door de Duitsers gevorderd voor de Wehrmacht. Ze mochten er toch een kamer gebruiken, maar moesten eruit zodra er Duitsers zouden komen. De volgende ochtend zijn ze gezamenlijk te voet richting het zuiden vertrokken. De groep liep langs de Zuid Willemsvaart in de richting Weert. Onderweg sliepen ze bij boeren in het hooi. In Veghel scheidden de vrouw en een van de mannen zich af. Hans en zijn overgebleven gezel werden tijdens hun tocht door een Duitse vrachtwagen opgepikt en later in Weert afgezet. Onderweg legden de Duitsers nog aan bij een herberg om wat te eten. De lifters werden in de wagen achtergelaten. Zij hadden echter ook honger en Hans besloot om de herberg in te gaan en te vragen of er voor hen nog wat te eten over was. Ze werden toen door de Duitsers meteen uitgenodigd om aan te schuiven.

Klik hier voor Hans Jansen vocht met de Amerikanen mee (vervolg 1)